Herkese Merhaba!
Biliyorum blog'a daha sık yazma konusunda oldukça tembelim; bu konuda şikayet etmekte haklısınız. Tekrardan özür dilerim.
Son yazım biraz hüzünlüydü; fakat diyete ara vermek iyi geldi diyebilirim. Geçen hafta pazartesi tartıldığımda bir kilo almış olduğumu görünce sirkelenip kendime geldim ve diyete kaldığım yerden devam etmeye başladım. Spora bu aralar haftada 4 yerine 3 gün gidiyorum. Kendimi fazla zorladığımda bezip her şeyi bıraktığımı biliyorum, dolayısıyla dengeli gidiyorum şimdilik. Diyet sıkıysa spor birazcık daha gevşiyor. Diyet gevşeyince de spor sıkılaşıyor. Her şeyi aynı anda muhteşem bir disiplinle yapmak pek mümkün değil. Üstelik artık diyete başlayışımın birinci yılına günler kalmışken!
Asıl güzel haberim ise şu, 2 Eylül 2013'te diyete başladığımda 124 kiloydum, bu pazartesi tartıldığımda ise çoktan 94'in altına indiğimi gördüm. Küçük hedeflere böldüğüm tablonun üçüncü aşamasını da tamamlamış, 30. kilomu da vermiş bulunuyorum.
Tabloya baktığımda yolun yarısına geldiğimi görüyorum, bu da beni hem gururlandırıyor hem de çok mutlu ediyor. Akşam öğünlerimi bu hafta oldukça hafiflettim ve güzel sonuçlar aldım. Özellikle akşamları sadece sebze yediğim ve çok doyamadığım için bir bardak ayran içiyorum. Ayran ya da yoğurt (eğer yoğurdun içindeki herhangi bir şeye intoleransınız yoksa tabi) her zaman jokeriniz olabilir. Hiç doymuş hissetmediğiniz ya da yememeniz bir zamanda acıktıysanız ayran için, yoğurt yiyin.
Mutfağa girip kendi yemeğinizi kendiniz yapmayı öğrenmeden diyet yapmak çok zor diyebilirim. Diyetle geçirdiğim şu son bir senede hayatımda hiç yapmadığım kadar yemek yaptım. Zamanla neyin neyle daha iyi gidebileceğini öğrenip kendime diyet yemekler uydurdum. Her yemeğin diyet versiyonunu yapabilir böylelikle herhangi bir şeyden mahrum kalmış gibi hissetmezsiniz. Canım elmalı turta çektiğinde kırmızı elmaları biraz bal ve tarçınla su ekleyerek pişiriyorum. Üzerine fındık parçacıkları koyup yiyorum. Ya da pizza istediğimde bol tahıllı lavaşın üzerine malzemeleri dizip fırına atıyorum. Piyasadaki pizzalara kıyasla bolca yağ, tuz ve hamurdan tasarruf etmiş oluyorum. Bu arada tabi ki bazen bu alternatiflerin de yetmediği ve tek isteğinizin yağlı ve bol hamurlu bir pizza yemek olduğu zamanlar da oluyor. O zaman n'apıyorum? Oturup yiyorum; ama kendime uydurduğum bu diyet alternatifler sayesinde daha uzun diyeti bozmak istemeden dayanıyorum diyebilirim.
Diyetim hiç aksamadı, bir yıl ağzıma tatlı, tuzlu, yağlı, hamur sürmedim demem mümkün değil. Kilo verenler hikayelerini hep böyle anlatırdı, benim de onları okudukça hep hevesim kırılırdı. Şimdi ben karşınızda canlı kanlı bir örnek olarak söylüyorum ki, kafanıza koyduktan ve ne olursa olsun devam edeceğinizden emin olduktan sonra, bir iki hafta hiç diyet yapmasanız bile sonra sağlıklı beslenme düzeninize geri dönüyorsunuz zaten. Diyeti bozmak iradesizlik değil, asıl iradesizlik, diyeti bozup bir daha hiç geri dönmemek. Neredeyse bir sene oldu ve hala bir bu kadar daha gitmem gereken yol olması elbette ki zor, biraz heves kırıcı, ama ihtiyacım olan motivasyonu dönüp kendimde bulabilecek olmam beni mutlu ediyor. Artık başka insanların hikayelerine, önce sonra fotoğraflarına değil, kendiminkilere bakarak devam ediyorum. Tüm bu süreci afişe ederek sizleri cesaretlendirmek, motive etmek de beni ayrıca canlı tutuyor. Gerçek başarılar savaşarak elde edilir. Kendiniz için, hayatınız, mutluluğunuz, sağlığınız için savaşmak zorundasınız. Hem de öyle bi savaş ki sonu kesin galibiyet. Ben kefilim.
Kendinize iyi bakın!
Bu iki fotoğraf arasında tam 1 yıl var
Merhaba Pinar, bloguna yaklasik 1 yil once rastlamistim hatta bir kere daha yazmistim sana benim de diyet yaptigimla ilgili, oncelikle o kadar cok sevindim ki 30kg verdigine, resmen senin kadar mutlu oldum cunku nasil bir his oldugunu cok iyi biliyorum, ben de bu sene seninle beraber 25kg verdim cunku! :) vermem gereken 6-7 kilo daha var, saglikli yasayarak cok kafaya takmayarak veriyorum-verecegim onlari da. Zaten en onemlisi yasam bicimi haline getirebilmek degil mi :) diyecegim su ki, sakin yilma Pinarcim. daha vermen gereken kilolar olsa bile emin ol vakit o kadar cabuk geciyor ki, mesela ben hala 1 yilin gecmis olup da bu kilolari verdigime inanamiyorum, daha dunmus gibi. O yuzden hic canini sikma nasil bu kadari gittiyse gerisi de gidecek. Ben basaracagina tamamen inaniyorum, cunku yazilarini okurken anladigim kadariyla artik bu konuda kendine guvenin tam :) Arada bozmak cok normal, benim butun hafta deli gibi yedigim de oldu ama hep diyete geri donmesini bildim, ayni senin gibi :) Bugun de pancakeleri mideye indirdim mesela ama onemli degil, cunku yarin toparlayacagimi biliyorum. Umarim gozunde buyuttugunden cok daha kolay ilerler hersey ve diger yaza muhtesem bi sonucta girersin :) bol motivasyon diliyorum, hoscakal :)
YanıtlaSil