Dünyanın En Zararsız Tatlısı

Dün akşam canım tatlı çekti; tatlı derken şekerle ilgili olarak değil de böyle yemekten sonra bir şey daha yemek istedim diyeyim. Ben de ne yapabilirim diye mutfağa girdim ve olabilecek en zararsız tatlıyı yaptım sanırım. Dışardan bakıldığında içinde elmalı harç olan krep gibi gözüküyor, aslında hiç orjinal bir şey değil; sadece olağanüstü diyet bir tatlı. Bu tatlıyı, öğlen ile akşam arasında meyve ve diyet bisküviden oluşan ara öğünümü atladığım için gönül rahatlığıyla yedim; çünkü zaten meyve ve bisküvide olan içerikten farklı ya da ekstra hiçbir şey yok bu tatlıda.

Malzemeler (4 kişilik)
Light süt
4 çorba kaşığı yulaf kepeği
2 yumurta
Tuz

Ve fotoğrafa koymayı unuttuğum malzemeler:
2 elma
Tarçın
1 kaşık bal

Bu benim yulaf kepeğiyle olan ilk deneyimimdi. Dukan Diyeti'ni araştırırken hep ismini duyduğum fakat cismini bilmediğim bir şeydi kendisi. Dukan bile öneriyorsa iyi bir şey olsa gerek diyip bundan sonra bu unla (her zaman olmamak şartıyla) kekler, krepler, galetalar yapılabilir; bünyeler tatmin edilebilir diye düşünüyorum.

İki yumurtayı derin bir kaba kırıp içine bir tutam tuz atıp çırpıyoruz.

Yulaf kepeği nasıl bir şey diye merak edenlere, işte böyle bir şey, normal undan pek bir farkı yok. Yumurtanın içine dört çorba kaşığı yulaf kepeği ekliyoruz.

Krep harcı olabilecek kıvama gelinceye kadar light süt ekleyerek karıştırıyoruz. Ben biraz pancake gibi sevdiğim için, harcın çok sulu değil de koyu kalmasına dikkat ettim. Hem zaten yağsız seramik tavada pişireceğim için çok ince kreplerin dağılma olasılığı çok yüksekti. Bu arada yulaf kepeği dibe çöken bir şey, o nedenle eğer harcı yapıp hemen tavaya geçmediyseniz, önce çatalla bir kez daha karıştırın. Granüllü bir yapısı olduğu için herhalde normal un gibi süte ve yumurtaya karışmıyor doğru düzgün. 

 

Seramik ya da yapışmazlığından emin olduğunuz bir tavaya hiç yağ eklemeden harcı dökün ve küçük krebimsi şeyler yapın. Dediğim gibi çok yaymayın, biraz kalın kalsın, aksi takdirde yapışıyor ve siz çeviremeden dağılıyor. 

Daha sonra elmalarınızı küçük küçük doğrayıp tavaya alın. Hiçbir şekilde yağ kullanmadığımız için en büyük kurtarıcımız su oluyor. Önce bu elmalar şekersiz ve yağsız nasıl karamelize olacak diye düşündüm, fakat sonra elmalara biraz sıcak su ve tarçın ekledim, ocağın altını açtım, bir süre sonra çok güzel bir şekilde karamelize olmuşlardı. Ha bir de biraz limon suyu koydum, neden diye sorarsanız hiçbir fikrim yok; yemek programlarında hep koyuyorlar diye bir refleks olarak ben de koydum. Daha sonra elmalar hala ocağın üstündeyken bir kaşık da bal ekledim.

              

Elmalar suyunu çektikçe üzerlerine su ekledim, çünkü krepleri yağsız yaptığım için sası ve kuru olmuşlardı. Dolayısıyla bu elmalı karışımı sulu bırakıp, yulaf kepekli kreplerin üzerine öyle döktüm ki krepler suyu emsin, daha ''yenilebilir'' olsunlar. 

 

İşte bu da böyle bir şey oldu. Maaile birer tane yedik. Tadı nasıldı diye sorarsanız, şekerli ya da tatlı olmadığını itiraf etmem gerekiyor. Yeşil elma kullandığım için mayhoş bir tadı vardı; ama yine de çok sevdim. Aslında olay psikolojik olarak tatmin olmak; çünkü çoğumuz aç olduğumuz için değil, duygusal değişimlerimizde yemeğe sarılan insanlarız. Ben yemekten sonra tatlı yedim mi, yedim. Hem de muhtemelen bunu 70-80 kaloriye mal ettim. Bence siz de deneyin. Afiyetler.

Dip not: Sıkı bir diyette olmayan, büyük bir kilo problemi yaşamayan ya da vermesi gereken 5-6 kg olan arkadaşlar; bu tarifi bal yerine esmer şeker kullanıp; yanına bir top vanilyalı diyet dondurmayla yiyebilirler. Yani ben olsam kesin öyle yapardım.