Obezite Cerrahisi Hakkında

Geçenlerde bana gelen bir maili, birinci ağızdan obezite cerrahisi deneyimini dinlemek ve bilgilenmek açısından paylaşıyorum:

Merhabalar,

Birkaç gün önce ask.fmden obezite cerrahisini düşünüyor musun diye sormuştum sana çünkü yaklaşık 3 hafta önce tüp mide ameliyatı oldum. Eğer vakit ayırırsan biraz bahsetmek istiyorum. 

20 yaşındayım. Ameliyata 136 kilo girdim, şu an 124 kiloyum. 1 haftadır vücudum direnç gösterdiğinden kilomda bir değişiklik olmadı. Ameliyat olmamın en büyük nedeni sağlıktı tabii ki de. Şekerim yükselmeye karaciğerim yağlanmaya başlamıştı.  

Karar verme aşamam çok kısa sürmüş gibi görünse de aslında 3 senedir düşündüğüm bir ameliyattı. Yaşadığım sıkıntıları anlatmama gerek yok bence, aynı şeyleri yaşıyoruz ve sen insanlara bunu çok güzel gösteriyorsun. Özgüvensizlikler, toplum tarafından 2. sınıf insan muamelesi görme, kendini sanki bir ilişki yaşama hakkı yokmuş gibi kitleme, uzayıp gidecek olan bir liste.. 

Hayata dair farkındalığımın çok yüksek olmasına rağmen adım atmamamı bir türlü açıklayamıyordum. Aslında kiloyu insanlar için veriyormuşum gibi hissettirdiklerinden olabilir, bilemiyorum. Mutluydum dışarıdan bakıldığında, neden dediklerinde toplum baskısı benim için önlerde koşan bir sebepti.

Neyse, artık ailemin de bastırmasıyla kararımı verdim. Geniş çaplı bir araştırma sonucu doktorlarımdan randevu aldım. Görüşmeye gittiğimde bana mükemmel hasta profiline sahip olduğumu söylediler. Hiç operasyon geçirmedim, yancı hastalığım yok, sigara içmiyorum ve gencim. Hemen o hafta gerekli testleri yaptırdım ve ameliyata aldılar. İnan o kadar kolay geçti ki. Psikolojik olarak kendimi zaten hazırlamıştım girerken hiç heyecanlanmadım bile. Asla asla hevesini kırmak istemem sadece bizim kilomuzdaki insanların sağlıklı kilolara inme şansı çok az ki bu senin yapamayacağın anlamına gelmiyor. Önemli olan verileni korumak zaten.

Şu an dediğim gibi 3 hafta oldu. Normalde ilk 2 hafta sıvı, 3. hafta püreler başlar, 4. hafta yumuşak yiyecekler girer ve 5. Haftadan itibaren normal yemeğe geçilir. Genç olduğumdan olsa gerek, ben şu an çoğu şeyi yiyebiliyorum, midem hazmedebiliyor, rahatsızlık çekmiyorum. Tabii ek olarak her gün vitamin almak gerekiyor ve birkaç öğünün protein tozundan oluşması lazım.

Beni etkileyen tek bir şey var o da gözümü doyurmak. Midemi aldırmış olsam da beynim yerinde duruyor. Kendimi yavaş yavaş törpülüyorum. Normalde sabahları 3 yumurtadan malzemeli omleti çok rahat yerdim. Şimdi bir yumurta ile küçük bir domatesi pişiriyorum yarısını yiyebiliyorum anca. Yahut arkadaşlarımla çıktığımda onların söylediği pizzadan sadece 1 dilim alabiliyorum. İnan bir süper boy Mc Donalds menüsü üzerine tavuk burger yemiş gibi oluyorum. İnanılması çok güç, ben hala kendim bile şaşırıyorum. Hala yiyebilirmişim gibi geliyor ve bir bakmışım doymuşum. Eskiden benim midem dipsiz kuyu mu diye isyan eden birisi için gerçekten şok edici etkiye sahip.

Toparlamak gerekirse bu ameliyat sayesinde hızla kilo vereceğim ve artık hayatım değişiyor. Ameliyat olduğum için hiç pişman değilim. O kadar olağan geliyor ki, sanki bu zaten yaptırmam gereken birşeymiş ve yaptırmışım gibi. Çok çabuk günlük hayatıma dönebilmiş olmamın da bu şekilde düşünmeme etkisi büyük. 

Seni asla ameliyat olmaya itmiyorum fakat insanlar çok önyargılılar senin gibi. Tabii ki kiLo verilebiliyorsa diyetle ve sporla vermek en sağlıklısı. Lakin diyetle kilo veremiyor yahut koruyamıyorsanız bu da etkin bir zayıflama yöntemi. Bu yüzden taze taze paylaşmak istedim. Fazla dağınık yazdım ve uzattım lütfen kusura bakma.

Son olarak bu yolda sana başarılar diliyorum. Umarım sağlıklı bir şekilde ideal kilona kavuşur ve korursun, bence mükemmel gidiyorsun. İnsanlara da eminim moral veriyorsun ve onları da harekete geçmeleri için heveslendiriyorsun, kendinle gurur duymalısın.